این خدا هم سر لج داره با ما؟؟؟

اخه بی معرفت یه جای این زندگی یهه دلخوشی واسه ما می ذاشتی

یه نور امید...

جالبتر وقتیه که امید خیلی ها باشی وخودت نا امید ناامید باشی!!!

همه می خوان واسه تو

من موندم تو کار خدا موندم

من موندم توی لجنزار دنیا موندم

من موندم  توی بی کسی موندم

من موندم واموندم

من موندم  که چرا؟

اقای همساده منو یاد زندگی خودم میندازه!!!

زندگی ادامه داره

من تصادف می کنم

ماشینم را می خرند 400 هزار تومن!

6 تا از دندون های جلوم را از دست میدم

بیمه تف هم کف دستمون نمیندازه

خلاصه به فاک عظما میریم

بعد هم می مونیم!!!!!!!!!

وقتی  تمام پس انداز روحی عاطفی و حتی دینی و مالی خودت را روی قضیه ای سرمایه گذاری می کنی و بعد...

یه کلاه گشاد سرت رفته و تو میمونی و هیچی... بدون هیچ پس اندازی ... 

چقدر طول میکشه تا دوباره همه را جمع کنی؟!

دلم

تا کی به تمنای وصال تو یگانه
اشکم شود از هر مژه چون سیل روانه
خواهد که سرآید غم هجران تو یا نه
ای تیر غمت را دل عشاق نشانه
جمعی به تو مشغول و تو غایب زمیانه

رفتم به در صومعه عابد و زاهد
دیدم همه را پیش رخت راکع و ساجد
در میکده رهبانم و در صومعه عابد
گه معتکف دیرم و گه ساکن مسجد
یعنی که تو را می طلبم خانه به خانه

روزی که برفتند حریفان پی هر کار
زاهد سوی مسجد شد و من جانب خمار
من یار طلب کردم و او جلوه گه یار 
حاجی به ره کعبه و من طالب دیدار
او خانه همی جوید و من صاحب خانه

هر در که زنم صاحب آن خانه تویی تو
هر جا که روم پرتو کاشانه تویی تو
در میکده و دیر که جانانه تویی تو
مقصود من از کعبه و بتخانه تویی تو
مقصود تویی کعبه و بتخانه بهانه

بلبل به چمن زان گل رخسار نشان دید
پروانه در آتش شد و اسرار عیان دید
عارف صفت روی تو در پیر و جوان دید
یعنی همه جا عکس رخ یار توان دید
دیوانه منم من که روم خانه به خانه

عاقل به قوانین خرد راه تو پوید
دیوانه برون از همه آئین تو جوید
تا غنچه بشکفته این باغ که بوید
هر کس به زبانی صفت حمد تو گوید
بلبل به غزل خوانی و قمری به ترانه

بیچاره بهایی که دلش زار غم توست
هر چند که عاصی است ز خیل خدم توست
امید وی از عاطفت دم به دم توست
تقصیر خیالی به امید کرم توست
یعنی که گنه را به از این نیست بهانه

"شیخ بهائی

امروز چه روزی بود!

روز شنیدن دروغ های بزرگ

قسم های دروغ

روز بر ملا شدن حقیقت های تلخ

و چه ناباورانه تلخ

امروز چه روزی بود!

روز سخت جنگ و دعوا

اهانت های ناموسی

امروز روز شناخت بود

امروز روز شروع یک عملیات نجات بود

با جراهت های عمقی

مرگ میر بالای عاطفه

امروز روز تصویب آزادی پرواز بود

امروز پرنده ی اسیر 

برای رهایی از دام

از اشتباه

تلاش های زیادی کرد

و هرچند که ناتمام! 

اما...

روحش پر کشید

هرچند که

 لبه های اهنین استخوان هایش را همچنان می فشارند

 گوشت زیادی از بدنش تکه شده

بالهایش شکسته اند

و پرهایش در خون سرخ شده

اما...

گویی فقط تصمیم قطعی برای رهایی

روحش را آزاد کرد

امروز چه روزی بود؟

روزی که تصمیم طلاق 

به تصویب خانواده ها رسید.

پ.ن: امروز روز خیلی خوبی بود. خدارو شکر

پ.ن: برایم دعا کنید.

این یک حقه ی ساده و قدیمی است!

دور کردن تمرکز افراد با پیش کشیدن یک مطلب، و سو استفاده از کم توجهی برای پرداختن به اصل ماجرا!

سر نخ ها:

*رابرت لوینسون

*هواپیمای جاسوسی امریکا

با خودم که صادق باشم  دلم مرگ را می خواهد. شهادت بهانه است

حقیقت این است که کم اورده ام

عاشق شهادتم
اما ناف ما را در زمانی بریده اند که از بدو تولد : جهاد... جهاد اکبر...  

و هر چه می رویم خبری از شهادت نیست....  

این مهمانی جهاداکبر،..... 

این راه گداخته بر کف دست ...

گویی تمام که نمی شود هیچ

 هر چه می روی ... اکبر... اکبر...  !!!!!!!!!!! 

 الله اکبر !!!  

 

خدایا به داد برس

استرسی که در لحظه جاریست ذهنم را فلج می کند ! چه برسد به کلمه هارا...

روزهای بسیار سختیست و من مرد روزهای سخت!

اینجا متعلق به توست

هنوز و همیشه

تو که آبی زندگی من بودی

و هرگز کسی جایت را پر نمی کند

سلام 

"نقاب" یا همون صابر خودمون

uncreated عزیز

خانه ی نیلوفر (خاطرات یک پروانه ی مرده)

کجایید شما؟؟!؟!! مدت هاست که دنبالتان می گردم. نشانی.... آدرسی.... خبری... من بسیار دل تنگتانم. 

فرقی نمی کند باور کنیم یا نکنیم،

اتفاقات بد هم می افتند

اما فرق می کند چقدر به خدا ایمان داشته باشیم که بدانیم پشت هر چیز خیری است

ازدواج مثل چتر نجاته، 

اگه درست نباشه 

هیچ راهی برای جبرانش نیست! 

و اگه درست باشه 

لذت پرواز را زندگی می کنی...‎

اگر وقت ازدواج چشم هایت را باز نکنی

وقت طلاق باز می کنی

این من پر شکسته و خسته دوباره امروز به لا نه اش بازگشت

بسم الله...

چشم به راه حضور همه تان هستم

من گاوم...

الاقم...

یه کثافتم...

اصلا نمی دونم چه گهی هستم...

به خاطر تک تک پست هایی که حذف کردم.

هرگز نمی بخشمت

این را تقدیم میکنم به تمام کسانی که غریبه هستند و فکر می کنند که آشنایند و میان نظر می ذارن و گله می کنند که چرا نگفتی وبلاگ داری...

اگر مرا به حریم خصوصی شما راه است ... پس به اینجا خوش امدی، 

اگر نه تا دیوار ها نریخته اند از همین راهی که امدی برگرد 

آیا می دانستید؟ 

http://www.mazda.co.uk/AboutMazda/AllAboutMazda/Timeline/

What's in a name?

The name Mazda stems from Ahura Mazda, the highest Zoroastrian God of reason who granted wisdom and united man, nature and the other gods.

It also closely resembles the sound of the company founder's name, Mr Jujiro Matsuda. He started the company in 1920 as Toyo Cork Kogyo Co., Ltd. In 2006 we celebrate 75 years of automobile production.

در ادامه تغیر روند وبلاگ. سه تا اهنگ برای دانلود :

http://s1.picofile.com/gitan/Music/08.Deltangi.mp3.html

http://s1.picofile.com/gitan/Music/%D8%B9%D9%84%D9%8A%D9%85%D9%8A.mp3.html

http://s1.picofile.com/gitan/Music/Nima%20Allameh%20Ft.%20MTI%20-%20Doroogh%20_R_B%20Version___wWw.MuSiCaAl.com__.mp3.html

ماه قبل: می خواهم خطم را عوض کنم

هفته قبل: می خواهم گوشی ام را خاموش کنم

دیروز: دارم میرم سفر ، گوشیم انتن نمیده

فردا... و فردا... و فردا...

        " مشترک مورد نظر در دسترس نمی باشد"

می دونید الان چی می چسبه؟ گوش دادن به اورال با صدای بلند....

امدم اما

امدنم را دوست ندارم.

اینجا را دوست دارم   

_خیلی زیاد_

اما اگر فقط...

ناچارم کرده اند که درش را تخته کنم...

_دیگر زخم به استخوان رسیده است_

اما دلم نمی آید...

اینجا می نویسم

اما خود واقعی ام را می برم در گوشه ای دیگر پهن می کنم.

تقسیم را دوست ندارم

اما تقسیمم کردند

اینجا تخته نشد

فقط دل نوشته ها و سر گذشتم از اینجا پرید و به جای دیگری رفت

پایان برای خود واقعی ام.

اینجا هنوز ادامه دارد... اما من دیگر در ان پیدا نیست! آنچه پیداست که برای شماست!!!

سال جدیدمون هم توی این خراب شده تححویل شد!

تنهای تنها...

من نه فقط تنهایی را حس می کنم که میبینمش که در کنارم نشسته! با من می خوابد، در اغوشم. میکشد گاه هم صحبتم می شود و گاه با هم قدم می زتیم. سال تحویل را با وبگردی گذراندن هم عالمی دارد عالمی غمگین اما به مراتب سنگین!!!

اینجا خونه ی منه

تمام همسایه هام رو  مثل فامیل های مجازیم دوست دارم

و می خوام سر سال تحویل یه جایزه بهتون بدمیه عیدی....

اما فقط باید به این سوال جواب بدید:

اون چیه که وقتی داری دوست نداری داشته باشی و وقتی که نداری دوست داری داشته باشی؟

تنهایم

تنهای تنهایم

سالم را اینجا تحویل میکنم

در همین خا نه ی مجازی

اینجا تنها جایی است

تنها کسی است

که دارم

تنهایم

تنهای تنهایم

رفتنت را 

-هرچند سخت- اما پذیرفتم

-گفتی که بر میگردی-

... ... ... ... ... ... . . .

رفتی

دلت تنگ نشد

در خاطرت جایی نداشتم

تو رفتی که بروی

و از شکل رفتنت شکه شدم

از دوریت غصه نخوردم 

فقط

از دل سنگت چشم دیگری داشتم

دیروز که میرفتی با اشتیاق پریدی و بی هوا از هزاران چشم بوسیدی و گریستی...

امروز وقت رفتن حواست پیش من نبود و چشمانت جای دیگری را می پایید و من دلیل اضطراب نا اشنایت را هرگز نفهمیدم...

-    ...    -

نقطه.

خوش به حالت... قایقت هنوز لب ساحل پهلو گرفته... هر چند بی سرنشین و منتظر.... قایق مارا یکی سوار شد و برد و در مه گم شد که اصلا از زلال اب خبر نداشت و تنها از قایق سواری خوشش می امد! برایش قایق و صاحب قایق مهم نبود... شنیدنم درد می کند ! فکر میکنم رگ های قلبش گشاد شده! اخه بیچاره "شنیدنم" تا حالا خیلی دروغ شنیده1

دیشب رفتی و ...

و عجیب رفتی

2 روز دیگر عید است و م ن حس نمی کنم... اصلا...

نه خانه تکانی کردم و نه...

دیگر هیچ چیز

این هم 200 امین پست، و مثل صفر ، خالی

بعضی وقت ها مثل یک گیلاس بزرگ میمونه که قراره درسته قورتش بدی...

یا توی گلوت گیر میکنه و خفه میشی

یا با کلی بدبختی پرتش می کنی بیرون

یا اگه خیلی خیلی مرد باشی شاید بتونی قورتش بری و لذتش را ببری

دست خط زیر که دل-یار در وبلاگ دل-زاد  یادگار گذاشت:

"خدایا  

من خیلی دوسش دارم.....   

یه جوری بهم بگو گناه نکردم.....  

خدایا بگو تو این رابطه تو هم کنارمونی  

خدایا  خیلی دوست داریم"

دستم را توی حلقم فرو میکنم

باید هر طور شده این خواب آور های لعنتی را بالا بیاورم

سالهاست که خوابم کرده اند

اما این اواخر زیادی به خوردم داده اند! خوابم...

عجیب خوابم برده است

و هیچ نمی فهمم.

نقطه.

آه که دیشب تا صبح هفت برم عشق را کشف کردم

همین.

نقطه.

بعضی وقت ها دوست داری به بعضی چیز ها و بعضی کس ها دل ببندی که می دونی از خواب گذرا ترند و لی انقدر دوست داشتنی هم هستند که ححتی در خواب هم نمی توان دیدشان... و چه شیرین دل بستنی است این دل بستن ها.... و چه جان سختند بعضی خاطره ها... و چه عمیق بعضی زخم ها... و امان از یاد گار ها... یادگاری هایی که امانت را می برند و هرجا چشم می اندازی لمسشان میکنی.... لا مذهب اخه انگار رنگ چشماتو به همه دنیام پاشیدی... ... رفتم تو بی راهه... (باز هم) ببخشید این ها مال چند ماه دیگه هست (برام دعا کنید که نباشه)

شاید تا به امروز کسی مرا اینگونه توصیف نکرده باشد: 

"کله شق"

   و آنچه را که دوباره دستم می کنم

و یاد تو

" من فقط عاشق اینم ...

الکی بگم ...

تو بگی که نمی تونم...   "

و من فقط ارزو می کنم که تمام جدا جدا شدن هایت الکی باشد...

کاش اشک هایت الکی باشند...

کاش وقتی مچت را محکم گرفته بودم، شوقت برای رفتن زیر ماشین الکی بود...

کاش عشقت الکی بود...

کاش خوبی هایت را می شد الکی پنداشت...

کاش ...

اگر الکی بودی اینقدر از خودم بدم نمی امد

اما باور داری از روزی که من و تو "من" شده ایم، شعر ها چقدر زیباتر شده اند؟

گویی تمام خواننده ها یکی از شعر هاشان را فقط برای من و تو سروده اند...

انگار میم و نون کل حروف الفبا را زیر و رو کرده اند...

انگار نقطه دار ها را ختنه کرده اند و پای بی نقطه ها دامن های چین خورده...

انگار تو، دیگر تو نیستی،

درست مثل من که دیگر نیستم

انگار ...

انگار از لبت نوشیدم...

انگار به دورت تابیدم...

انگار با نگاهت به من گفتی:

اگه دلت خواست بی تابم کن

انگار همه چی آرومه... 

الکی بگی جدا شیم

الکی

بعد از غروب

در شبی از شب های پایانی ماه

کاسه آشی را دستم گرفتم و از کوه بالا رفتم

-نه زیاد بالا-

و در گوشه ای نشستم و

در چشمان سگ ولگرد صادق هدایت خیره شدم

آنجا خودم را دیدم، شما را هم دیدم

گویی مهمانی بود و من انجا تمام مردمان را دیدم!!!

دختر ها...

نه

پسر ها هم...

باز هم نه...

تمام ادم های این قرن سیاه 21 

صفت های خویش را فراموش کرده اند

چونان سگ

نه... سگ اینگونه نیست....

شایدد چون گربه... 

هرچه به پایشان بریزی 

هرچه تر و خشکشان کنی

هرچه از جان بگذاری برایشان

در نهایت

دیگری که امد

تکه ای غذا که جلویشان انداخت

چنان به لیسیدن کفش هایش مشغول می شوند

که تو حیران می مانی

آیا هرگز وجودی هم داشته ای؟!

اما نه...

گربه ها فکر نمی کنند

ولی این انسان های 21ام 

فکر میکنند  (و واقعا فکر را می کنند)

و در مرداب ذهنشان

 لاشه ی تو را به سنگ توجیهاتشان می بندند 

و می اندازنت تا در قعر گند اب متافن وجدانشان خفه شوی

صدایت در نیاید و انقدر با باکتری های افکار مسمومشان خوبی هایت را تجزیه کنند تا جزئی از مرداب شوی

و سپس حق را به خود می دهند 

مدتی است که

 دستم به سمت کیبرد میرود،

نوشتنش بیرون می جهد،

اما وقتی خون نوشته هایم بر چرک نویس دنیای مجازی می پاشد

میبینم که درونم، چقدر تکراریست

و باز هم می خواهم رگ دستم را بزنم 

و باز هم خون نوشته های سیاهم را اینجا بپاشم

تیغ کیبردم کند نشده است

شاید رگ های من ملتهب شده اند

یا قلبم جان ندارد این خون سیاه لعنتی را در بدنم بگرداند

فشارم بالاست

و این خون سیاه لعنتی

این واژه های لجباز که مثل قیر مذاب 

سلول هایم را مسخ میکنند

از پارگی شاهرگم بیرون نمی ایند

گاهی وقت ها فکر می کنم

هیچ نداری

مگر نیم جو معرفت ...

شاید...

"سهم من از هم بستر قصه ی همان مرغان مهاجری ست که فقط می گذرند..."

قابل توجه دوستان عزیز از امروز گودزیلا تغیر نام پیدا کرده و مفتخر شده به نام زیر که خودم براش انتخاب کردم:

ماده گرگ

البته ماده گرگ جان تنها دلیار کولی دلزاد هست

معمولا دوست ندارم توی وبلاگم عکس باشه. اما این دومین عکس را می گذارم. برای صاحبش صلواتی بفرستید.

حذف شد

*************************************

************مرگ واژه در لحظه*************

*************************************

_______تو

بودنم را جشن می گیری،

=================================

((((((((((((و من لحظه ها را، با واژه می روم))))))))))))

=================================

//در جمله هایم به دنبال "تا" نگرد//

که من،  ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ،    بدون "تا" می روم

عشق مرد

عشق پشت در یک خانه مرد

عشق سیلی هم خورد

عشق کبود هم شد

عشق اه ها کشید

عشق اشک ها ریخت

عشق را به خاک سپردند

عشق به اسرار الهی پیوست

مزار عشق هم به اسرار الهی پیوست

...

و بشر بدود به دنبال مزار عشق

خاک به خاک

-در تمام خاک زمین

شهر به شهر

مسجد به مسجد

حتی در خود خانه ی خدا

قرن به قرن

لحظه به لحظه...

بشر بدود به دنبال مزار عشق

و نمی یابی! 

ای بیچاره بنی ادم...

حتی مزار عشق را!!!

بلکه انتظار مرحمی باشد بر بی رحمی اجداد تو!

...

-هرچه عشق بود کشتید

- - کم از خون خدا نریختید

- - خون فرشتگان هم کم در شیشه نکردید!

- - - - نمک بر زخم عشق کم نپاشیدید...

ای بیچاره بنی آدم!!!

از همان لحظه ی بین در و دیوار عشق با زمین و زمینیان

عشق با قلب هر زن و مرد

عشق با جان ما

غریبه شد

و عشق

افسانه شد...

اما

ای بیچاره بنی ادم!!!

دریغا که

افسانه ی عشق را هم به خاک می سپاری...

برو

برو ای بیچاره بنی آدم

برو تا هم آغوشی حیوان

برو که باخته ای

و خبر نداری که چه باخته ای...

تا نگاه می کنی،

وقت رفتن است باز هم همان حکایت همیشگی! 

پیش از آنکه با خبر شوی لحظه عزیمت تو ناگزیر می شود

 آی ...

  ای دریغ و حسرت همیشگی! 

ناگهان چقدر زود دیر می شود

کنارم بخواب و

به دورم بتاب و

از این لب بنوش

چو تشنه که آب وگل آتشی تو

حرارت منم من

که دیوانه ی بی قرارت منم من

خدا دوست دارد لبی که ببوسد

نه آن لب که از ترس دوزخ بپوسد

خدا دوست دارد من و تو بخندیم

نه در جاهلیت بپوسیم بگندیم

بخواب آرام پیش من

لبت را بر لبم بگذار

مرا لمسم و کن و دل را

به این عاشق ترین بسپار

 بخواب آرام پیش من

منی که بی تو میمیرم

لبت را بر لبم بگذار

که جان تازه میگیرم

download link:دانلود   

من امشب لباس هایم را وارونه می پوشم

ای دنیایی که وارونه شدی...

و پشت سر هم ضربه میزنی

از جان من چه می خواهی؟

چون تو شوم؟

باشد

من امشب لباس هایم را وارونه می پوشم

لطفا نظر بدهید

به نظر شما اگر تمام فاکتور ها در یک ازدواج درست باشند

و فقط مرد 3 سال از زن کوچکتر باشد

ایا این ازدواج می تواند موفق باشد؟!

دل زاد

خاک تو سرت

اگه گودزیلا رو اندازه ی سر سوزن برنجونی

این فکر ها هم جاهایی لنگ میزنند و خدا به دادمان برسد وقتی وسط کویر برهوت 4 چرخ فکرت پنچر میشوند! تو میمانی و بی انتها و بی کسی و 4 چرخ ... و گاهی این فکر هایی که در جاده های بیابانی پنچر میشوند یا موتور میسوزانند تعدادشان خیلی زیاد می شود! انقدر زیاد که فراموششان می کنیم!!!

 خیلی سطحی نوشتم. پیشنهاد نمیکنم بخونین. 

صداقت

رکن است

معرفت هم

    یک رکن است

اگر از تو معرفت خواستم،

به من نگو :

"می خواهی صداقت نداشته باشم؟"

مثل پاکی

مثل قابل اطمینان بودن

مثل وفاداری

و مثل خیلی چیز های دیگر

و شاید بعضی وقت ها بعضی کارها و بعضی چیز ها 

نه یکی 

که یکباره تمام ارکان را فرو ریزند!

چشمانم ...

می سوزند...

می دانی 

هر بار که یک اجر بر میداری

و من خیره، با تعجب تورا مینگرم

تو در پاسخ سوالی که در ذهنم میکوبد

 میمانی

و شروع میکنی به توجیه کردن

و با هر یک کلمه

که -نه در پاسخ- در توجیه پشت سر هم می بافی

کسی در دلم فراید میزند:

فردا هم ادامه خواهد داد

به توجیه های بی پایان

چشمانت را باز کن!

این نمی تواند باشد!

دلم گرفته

دلم عجیب گرفته

و فکر میکنم که این ترنم موزون حزن تا ابد شنیده خواهد شد

و فکر میکنم هیچ چیز

مرا از هجوم خالی اطراف نمی رهاند

سکوتم از رضایت نیست

دلم اهل شکایت نیست

باشد

امدی و این صفحه ی شیشه ای را خوب نگهداری کردی

   امدی و به من گفتی که سیب موز خورده بودی

رفتیم به سراغ اجر ها

و همانطور که اجر های خانه مان را روی هم ، رج به رج می چیدیم

تو هر از گاهی یکی چند اجر را بر میداشتی 

و در گوشه ی دیگر صداقت 

برای خود بدون منت

خانه ای دیگر  ساختی

زیر چشمی، حسرت الود... 

نگاهت می کردم

و در سکوت خویش مبهوت می ماندم

دیوار های خانه مان تا سقف رسیده بودند 

اما از جای خالی اجر هایی که برداشته بودی

باد سردی می امد

من جز ان دیوار های نیمه کاره

جایی نداشتم

جز تحمل سوز استخوان سوز باد

راهی نداشتم

اما تو

در طرف دیگر

برای خود بی منت 

خانه ای گرم داشتی

خانه ای ساخته از

                           انچه برای من کم گذاشتی

صفحه ای شیشه ای و گسترده بر فراز اسمان

شفاف 

در نهایت ظرافت و شفافیت 

شکننده در برابر کوچکترین ضربه

اما بسیار مقاوم  در برابر فشار

تحمل وزنی بی نهایت رادارد.

این صفحه ی شیشه ای،

صداقت است.

اجر های عشق و اعتماد یک رج در میان روی این شیشه قرار میگیرند و خانه ای میسازند. 

خانه ی زندگی من و تو...

این خانه را به سلیقه خودمان،

دوتایی،

هرطور که بخواهیم می سازیم 

      و با هر چه محبت که دوست داشته باشیم فرش میکنیم

و با تمام عاشقانه ها می اراییم

اما یگانه محبوبم، زیبا معشوقم

من بسیار نگرانم از ان روز 

که یکی از ما "اب پرتقال" بخورد 

و به دیگری بگوید "سیب موز بوده است"

ان لحظه، 

 گرچه ناچیز

اما شیشه ی گسترده ی صداقت ضربه ای می خورد

و پودر می شود

خانه مان 

ویران 

می شود

مراقب باشیم

مراقب باشیم

مراقب باشیم

بر تن لطیف احساس 

  خراشی نیندازیم

پاهای پیر مرد بیش از این یاریش نمی کردند. چند روزی می شد که هیچ نخورده بود. نگاهی به حال و روز خودش انداخت:

خسته، گرسنه، درمانده و بی کس با لباسهای پاره، و انقدر پیر که دیگر توانایی انجام هیچ کاری را نداشت. حتی نواختن و خواندن. 

دستش را روی سیم های کهنه چنگ حرکت داد. چنگ ناله ای کرد و پیر مرد را برد تا گذشته:

طنین اواز و چنگش شهره ی شهر بود و او گل سرسبد تمام مهمانی ها. چه زندگی پرزرق و برقی داشت! سراسر رفاه و شهرت و محبوبیت...

نا خود اگاه آهی کشید و اشک در چشمانش جمع شد. اما گرسنگی یادش اورد که باید به دنبال پول برود. به سمت قبرستان رفت بلکه در انجا خرده پولی از کسی طلب کند یا برای مرده ای چیزی بخواند.

اما هرچه گشت کمتر نصیبش شد. دیگر نایی برای راه رفتن هم نداشت. ناچار زیر سایه ی درختی نشست و این بار چشمش که به چنگ افتاد نتوانست جلوی هق هق هایش را بگیرد. در ان بی کسی و حال زار اسمان را نگریست و با صدای بریده خدا را فراید زد. در دلگفت خدایا اکنون که عمری را به خطا گذرانده ام و هیچ پناهی ندارم جز تو، چرا پناهم نمی دهی؟ خدایا تو به من برسان انچه را که نیاز دارم که تو تنها پناهی و جز تو امیدی نیست....

در همین حال و هوا بود که سرش را روی چنگ گذاشت و خوابش برد. اما گویی نه بر زمین قبرستان که بر ابر ها سر گذاشته بود. سبک تر از همیشه، از دنیا و هر انچه در ان است بریده و روحش را که پس از توبه سبک بال شده بود از تن رهانیده تا با فرشتگان هم صحبت شود.

در همین زمان پادشاه عادلی که در ان سرزمین زندگی می کرد نا گهان احساس خواب الودگی کرد و با خود اندیشید که این خواب الودگی نیم روزی بی دلیل نمی تواند باشد. پس به بستر رفت و خواب براو چیره شد. در خواب خداوند به او فرمان داد تا به قبرستان برود و به مرد خدا دوست و نیازمندی 700 دینار بدهد.

 پادشاه سراسیمه از خواب برخاست و به قبرستان رفت و هرچه گشت کسی را جز ان پیر چنگی ندید! در باورش نمیگنجید که پیرمردی چنگی اینگونه نزد خداوند عزیز باشد! 

او که اطمینان یافته بود کس دیگری در قبرستان نیست عطسه ای کرد و پیر مرد بیدار شد. 

700 دینار را به پیر داد و خوابش را تعریف کرد. 

پیر چنگی که از ان همه لطف خدا به شگفت امده  و از بزرگی و بخشش پروردگار شرمساریش به نهایت رسیده بود، چنگ را به گوشه ای پرتاب کرد و شکاند و از ان پس فردی با ایمان شد و تمام عمرش را به راز و نیاز پرداخت.

دوستان سریعا و حتما این مطالب را مطالعه فرمایید:

http://xooshe.persianblog.ir/post/647/

این پست را بعدا تکمیل میکنم

فقط موضوع اینه: امروز با گودزیلا رفتیم مشاوره ازدواج(از خوشحالی در پوست خود نمی گنجم)

و زیباترین جمله ی عاشقانه ای که در عمرم شنیدم:

نیکوتین من کجاست؟

عشق را نباید جست

بیش از سراب نمیابی... صبر کن عشق خود تورا خواهد یافت

و به وسعت دریا، به بلندای اسمان خواهد برد...

تو را خواهد برد تا خود خدا

پ.ن: اکثر اوقات که به وبلاگ دوستان خوبم میروم بعد از مطالعه ی مطالب زیبایشان جرقه هایی در ذهنم روشن می شوند که بعد به صورت یک پست در اینجا می نویسم.

حالا هرچی می خوام نگم ... اخرش خودتون یه کاری می کنید که بگم

چه کار کنم؟

رفتی تو وبلاگش 30 صفحه مطلب خوندی....

اندازه ی دوصفحه براش کامنت گذاشتی...

با کمال وقاحت اومده اینجا نوشته: "من اپ کردم بیا!" 

 اونم نه فقط یه بار... هر دفعه میاد همینو مینویسه! نمیدونم بعضی ها فکر میکنن پیامبرن؟ و حتما وحی که نازل میشه بهشون، همه باید برن بخونن؟!!

اخه الاق، نفهم، چی بهت بگم؟ لااقل یه چیزی می خوندی....  ( حد اقل 2خط!)

  نه...؟!   حوصلت نمیشه؟ الکی یه تعریف میکردی؟!.... باز هم نه؟ یک عذر خواهی میکردی دیگه...

وبلاگ نویسی و کامنت گذاشتن هم فرهنگ و ادب خاص خودش را داره! 

خیلی بی شعورین بعضی هاتون

در لحظه های ناب

در اوج التهاب

در داغ بوسه ات

در لمس بودنت

گیر کرده ام،  

 وا مانده از نفس

حس نبودنت 

در عمر و در شتاب

می سوزاندم

در تارِ بودنم

در پود ان نگاه

می خواهمت به جان

می مانمت به تن

با طرز هر نگاه 

می سوزمت به عشق

کز جام مهر تو

غوغا به پاست مرا

ای جام آتشین 

برده مرا ز کین

در قلب بی طنین

نجوا سرا به دین

تو قسمت منی

تو پاره ی تنی

آب زلالمی 

دائم، جوارمی

ای قسمت مبین

فردا ز تو قرین

در تنگ این نشیب

در سخت ان فراز

دست مرا ببین

قلب مرا بچین

با شاخه های سبز

گل های نا شکیب

شوق وصال یار

با اعتماد عشق

در قلب خود نشان

تفسیر ادبی بعضی قسمت های این شعر خودم از خودم: "در تار بودنم/در پود ان نگاه" : کلمه ی تار دارای ایهام هستش که هم بر میگرده به ساز تار در وجودم که نوای تورا سر میدهد. و نگاه تو چنان پولادی سخت است که از ضربه هایش می سوزم. اما معنی کلی: و معنی دیگر اینکه : نگاه تو و جان من چنان تار و پود به هم گره خورده اند و اگر پود نگاهت از تارهای وجودم حذف گردد، وجود من از هم خواهد پاشید. "می خواهمت به جان" با روحم و جانم تو را دوست میدارم و می خواهمت. "می مانمت به تن" : بدن من و غرایز من همیشه به تو وفادار خواهد بود و هرگز به سمتی دیگر نخواهد رفت. "برده مرا زکین" کسی که بدبینی ها و کینه ها را از من دور کرده ای و اعتماد و پاکی را برایم به ارمغان اورده ای "در قلب بی طنین/نجوا سرا به دین" در قلب من که همیشه ساکت و خاموش بوده است تو وارد شده ای و چنان نجواهایت در ان اثر داشته است که گویی دین من شده. "تو قسمت منی/تو پاره ی تنی" : قسمت در اینجا باز هم ایهام داره و هم میتونه قسمت و تقدیر اشاره کنه و هم استعاره از پاره ی تن باشد که البته با توجه به قرینه ی معنوی معنی دوم از قسمت بر می اید. "اب زلالمی": تو برایم مثل اب پاک و زلال و قابل اطمینان هستی. و معنی دوم: تو برای من که عمری را به تشنگی گذرانده ام چنان ابی زلال و گوارا هستی(بالاخره میخورمت گودزیلا جونم) "دائم جوارمی": گرچه از تو دورم اما یاد و خاطره تو چنان در روح و جانم جاودانه گشته که همیشه حضورت را در کنارم احساس می کنم. "ای قسمت مبین/ فردا به تو قرین" تقدیر منو تو به هم گره خورده است و این امر بسیار اشکار میباشد. و در انده من و تو به وصال خواهیم رسید و نزدیک خواهیم شد. "در تنگ این نشیب/در سخت ان فراز/دست مرا ببین": در این فراز و نشیب ها و سختی هایی که در راه وصال پیش رو داریم بامن باش و از من جدا نشو و بیا تا دست در دست هم و به کمک یبکدیگر تمام مشکلات را حل کنیم. "قلب مرا بچین/باشاخه های سبز/ گل های نا شکیب" غنچه ی قلب من که اکنون مانند گلی شده است را بچین که اکنون شاخه های ان سبز است و اکنون پر است از گلبرگ هایی که دیگر صبر و تحمل دوری را ندارند. پی تا پژمرده نشده اند و دیر نشده است گل قلبم را بچین. "شوق وصال یار/با اعتماد عشق/ در قلب خود نشان" : اکنون که گل قلبم را چیده ای و عشق من را باور کرده ای پس به وصال و معجزه ی خدا هم ایمان بیاور و به عشقی که در درون خودت هم هست اعتماد کن و گل قلبم را با تمام شاخو برگ و گلبرگ هایش در قلب خود بکار و پرورشش بده که اگر این کار را نکنی یا تعلل ورزی و بیش از ححد دیر شود ممکن است که قلب من درگذر باد های سرد پژمرده شود و بمیرد.

 فراموشی رسم این دنیاست، 

نمی دانم زشت یا زیبا! اما هست... 

ما همه چیز را فرا موش میکنیم حتی همین خدارا هم اگر هر از گاهی سر به سرمان نگذارد فراموشش میکنیم 

حتی خودمان را هم فراموش میکنیم تنها چیزی که می ماند روزمرگی است... 

و هر روز با یک احساس میگذرد، احساسی که فردا قرار است فراموشش کنیم... 

اما کاش می شد و می توانستیم همه چیز را فراموش کنیم ،

 به جز خدا،

 به جز ان منتظر مهربان و غریب، 

به جز عشق و وفاداری و محبت و ... در یک کلام انسانیت... 

دلم خیلی پره... 

اگه بخوام بنویسم و بگم حرفام تمومی نداره! 

نقطه.

می دونی من داشتم به ضمیر نا خود اگاه و قدرتش فکر می کردم. و می دونی که هر چیزی را باور کنی همون اتفاق برات می افته! حالا یه نگاه به خودمون بندازیم. ما چه چیزی را باور کردیم؟ خیانت؟ فساد؟ بی وفایی...؟ و هزارتا صفت پست دیگه که حتی توی حیوون ها هم پیدا نمیشه! خب. مشخصه. انتظار دارید چی را به سمت خودمان جذب کنیم؟؟؟!!! سعادت؟! خنده دار نیست؟! اما وضعیت از این هم وخیم تر هستش:

باور های جامعه ی ما داره به این سمت کشیده میشه!!! بدون اینکه خودمان بفهمیم!

فکر میکنید چرا اسلام میگه "حتی اگر با چشم خودتان دیدید که کسی زنا میکنه ، به هیچ کس نگید!" به خاطر اینکه بعضی مسایل نباید عادی بشن! و متاسفانه جامعه ی ما داره شتاب میگیره برای عادی شدن! حتی عادی شدن خیانت زن و شوهر به یکدیگه!!! و ما. فقط خود ما هستیم که می تونیم و باید جلو این شتاب را بگیریم. چه جوری؟ الان میگم:

خواهرم، برادرم، هر غلطی که میکنید فقط بین خودتان و خدای خودتان باشه. نیاید به همه بگید! و مطمئن باشید خدا ممکنه که چیزی که بین خودش و بندش بوده را ببخشه! اما اگر این گناه را یک نفر دیگه هم فهمید و باعث بشه همون یک نفر هم به اتکای گناه شما اون کار را تکرار کنه،دیگه این مسئله قابل بخشش نیست و گناه اون یک نفر هم گردن شماست! بیایید با کمک هم برای نسل بعدی جامعه ای زیباتر بسازیم.

و باور کنیم که قبل از دولت و دولت مردان، قبل از امریکا و اسرائیل و روسیه و چین و دشمن و .... تک تک من و شما هستیم که آینده و فردای ایرانمان و فرزندانمان را می سازیم!

عزیزان اگر دولت ها تغیر کنند اما فرهنگ ما تغیر نکند چه میشود؟ فرزندانی که با پول رشوه بزرگ می شوند، بچه های خیانت ، مردان بی غیرت، دختران بی حیا ،... و در یک کلام:

عادی شدن رذالت ها 

در فرهنگ یک جامعه و در فرد فرد اجزای ان (حتی در عادل ترین حکومت دنیا) چه نتیجه ای خواهد داشت؟؟؟!!!! سعادت؟!

مگر حضرت نوح 900 سال برای جامعه ای بیمار از هدایت نگفت؟ اثری هم داشت جز 6 نفر؟!

اما برعکس :

اگر ما از خودمان شروع کنیم و انگشت اشاره را به سمت خودمان بگیریم و جامعه ای را بسازیم که در ان کسی اگر می خواهد رشوه دهد یا بگیرد خجالت بکشد! جامعه ای با فرهنگ سالم و سالم ! انگاه در هر حکومتی هم که باشد، چه بسا فاسد و ظالم ، جامعه قدرت این را دارد که حکومت را اصلاح کند.

مثال:

مگر زمان حمله ی مغول ها ی وحشی ، پارس در امان نماند؟!!!!! مگر ایرانیان نبودند که حتی ان وحشی ها را عاشق ادب و ایین خود کردند و از ان وحشی ها پادشاهانی نسبتا عادل ساختند؟!!

هموطنانم ، عزیزانم ، بیایید دست در دست هم از خودمان شروع کنیم !!!

دل ودینم شد و دلبر به ملامت برخاست 

چرا فکر میکنین فقط دختر ها * می شن؟

خب این ذهن روانی هم در یک بازه هایی قاطی میکنه!

* میشه!

شانس ما توی شب وانتاین هم مخ من * شده ... هم گودزیلای محترم...

اونم به چه شدتی....

الان اصلا اعصاب منت کشی ندارم

می خوای قهر کنی؟ بری؟ فکر می کنی من دوستت ندارم؟ دیگه روانیم کردی! چه کارت کنم؟

دو روز رفتی خونه مامانت همه حرفات یادت رفته! شدی یه ادم دیگه!

منم اینجا عین معتاد ها که تو خمارین صبح تا شب، شب تا صبح دارم خاطرات با تو بودن را به خودم تزریق می کنم...

به امید اینکه بهتر بشم و یه جونی بگیرم...

ولی

ولی لحظه به لحظه دیوونه تر میشم...!!!! تو چرا فک میکنی دوریت راحته؟

من دیگه صبرم تموم شده... امروز هم که دوباره گفتی به خاطر این* لعنتی 2 روز دیرتر بر می گردی...!!!!

 بیا دیگه من می خوام همه ی این وبلاگ رو  پاک کنم

شاید تا سه شنبه اینجا نمونم

زودتر بیا

این لحظه های اخره...

چشمانم به شدت می سوزند

 می فشارمشان

لعنتی ها.... ارام نمیگیرند!

چیزی در فضا پیچیده است

- خانه ای سوخته است؟ 

-نه نه... مثل اینکه چیزی است ...

مثل اینکه ماهی شده ایم و کلر در اب است

-اما بو، بوی سوختن است...

-آری، 

لیک، دلی سوخته است

- دل؟ اما این فضای مسموم ...

هزار و چند صد سال است که دنیا را گرفته

- و هزار و چند صد سال است که پهلوی دنیا شکسته

خنکای نسیمی که وسعت دریا را به همراه داشت برای پوست چروک مرد، زیادی غریبه بود.

تمام عمرش را به مطالعه گذرانده بود. و این اولین سفر تمام عمرش، و تنها جایی بود که مجبور می شد انسان های دیگر را هم ببیند. نگاهی به اطراف انداخت و در دل گفت: " بیچاره ها!"  به سمت کشتی که می رفت دستان خود را جلو صورتش گرفت و سرش را اندکی به عقب برگرداند تا باد به پوستش نخورد. با هر قدم که بر می داشت به این فکر می کرد که " این کشتی و این ادم ها چقدر باید خوشبخت باشند که همسفری عالمی، چون من نصیبشان گشته"

"بادبان ها ها را بکشید" این صدای گرم ناخدا بود که فریاد می زد و گویی تمام کشتی به فرمان او بود که حرکت می کرد و راست نگاهش را می گرفت و به دل دریا میرفت.

دیگر خشکی دیده نمی شد، هرکس گوشه ای نشسته بود و سرش به کار خودش بود. مرد عالم با خود فکر کرد که ناخدا برترین فرد در این کشتی است ، نگاهی به اطراف انداخت و ناخدا را دید که جلو کشتی ایستاده و به دوردست خیره شده. نمی دانست سخن را چگونه اغاز کند.

پرسید:  آیا هیچ از علم نحو می دانید؟

ناخدا بدون انکه سرش را برگرداند گفت: نه

با شنیدن این جمله غرورش صد برابر شد و با لحنی تمسخر امیز گفت: نصف عمرت بر فنا!

با شعفی فراوان برگشت و رفت. ناله و جیر جیر چوب های کشتی زیر پای مرد به گوش ناخدا آشنا بود.

نیمه های شب تکان های شدید کشتی مرد عالم را بیدار کرد. چوب های پیر خسته تر از آن بودند که در برابر ضربات موج ها مقاومت کنند، هر کس به سمتی می دوید و هیچ کس به او و آنچه می دانست اهمیتی نمیداد. ترسان غرورش را زیر پا گذاشت، ناخدا را پیدا کرد و کمک خواست

ناخدا گفت: آیا از شنا کردن چیزی می دانی؟

و مرد این بار با صدایی لرزان : نه

و ناخدا با همان آرامش همیشگی : "کل عمرت بر فنا"

از من دوری می جویی؟

        به خاطر حرف مردمان؟!

متاسفم 

برای حماقت خودم بیشتر

    و برای سطح فکر تو 

پ.ن: دختر ها دو وقت گریه می کنند:

1.وقتی فریب می خورند

2.وقتی می خواهند فریب بدهند

خیلی خستم

به زودی اکثر مطالب این وبلاگ را حذف می کنم. شاید بیش از  97% مطالب حذف شوند.

نام و بیان وبلاگ و شاید حتی لقب نویسنده هم تغیر کند!

فرصت اندکی باقی مانده. این چرت و پرت ها را که نوشته ام بخوانی، همه چیز شروع میشود....

زودتر بیا

صبر زیاد را دوست نمی دارم

دارم به یه جاهایی می رسم....

که خیلی خطرناکه!

حواستون باشه....

   the negative vision

پ.ن : گفته باشم....  بعد نگین نگفتی...

چقدر هم سمج هست؟؟!

  بابا دست از سرم بردار کچلم کردی!

تو دیگه کی هستی ؟ 

تورو خدا ...

یه لحظه فقط یه لحظه...

اگه بخوام بنویسم باز هم فحش و دری بری می نویسم

اعصابم داغونه

ولم کنید... 

هزارتا فکر ریخته رو سرم

تا اخر روی حرفم می مونم و روی دلم پا می ذارم

 د اخه لعنتی تو چرا ؟

ححلا من یه قولی دادم...

تو که دختری و میتونی بزنی زیر حرفت

چرا منتظرم می ذاری؟

پرواز غیر منتظره

از میان بازوان هیچ کس

تنها....

در مسیر جاده هایی غم بار

لحظه هایی که با تو زندگی کردم

در روح و جانم جاودانه شده

گوشت گوشت تنم

جان جسم من

خون ، اصل و نژاد من

آب دریاهایم

شب نتوانست مقاومت کند

در برابر آینده ای

که تو را  از من برید

دوست معصوم و بی تجربه ی من 

نوباوه ی زود به ثمر نشسته ی من 

ای همیشه در وجودم

رنگ چشمان تو 

بر سرنوشت من خالکوبی شده است

تو در من از من زنده تری

وقتی حرف می زنم صدا صدای توست

این گریستن من صدای تو را بیرون می فرستد 

وقتی می خندم، این شادی توست که از من بیرون می جهد

     در ارامش ، گاه تو بود که اسرار دوستی فاش شد

رنج و عذاب روحی تو نتوانست به انتظار من بنشیند

و اکنون می دانم که دل هم خسته می شود

از کشیثدن انتظار

انتظار آن عطوفت و محبتی که همیشه مورد نیاز بود

آب دریاهایم

تا ابد در من

چه مرگ آشکاری

چه فردای اندیشمندانه ای

اینجا همه چیزو میگم! بعضی ها میگن نگو! عده ای هم لطف میکنن به ما میگن بی شعور...

عزیز اینجا شخصیه! مال خودمه. نه واسه تو می نویسم و نه واسه هیچ کس دیگه. خیلی ناراحتی میتونی نیای... 

یه جمله معروفی هست که همه به شوخی بیانش می کنن ولی حقیقته:

" خارجی ها کیرشون تو کسه، سرشون توکار. ولی ایرانی ها( بدبخت ها) سرشون تو کسه و کیرشون تو کار!"

حالا بهتون بر می خوره اینو نوشتم؟ به تخمم. به درک... 

  امروز ظهر منه الاق این همه راه اومدم خونه فقط به عشق این وبلاگ کوفتی که یه کم از خستگی هامو توش دفن کنم.

اصولا از نظر من، بشر ( یا بهتر بگم ...) هرچی میکشه و هر بلایی که سرش میاد به خاطر دوتا چیزه:  

1.شکم

  2.زیر شکم

 درسته که میگن خدا از هیچ چیز به اندازه شکم پر بدش نمیاد!

نمی دونم....    ببخشید....   حسابی قاطی کردم....

دوست دارم ازدواج کنم.  واقعا دوست دارم. ...

ولی راسته که میگن حفظ ایمان از نگه داشتن آتش توی دست سخت تره!

دارم می سوزم خدا...   سخته...    ولی نه برای جسمم...

که برای روحم...

و واقعا من که دیگه خودمو دارم میکشم... چرا مصلحتت نیست خدا؟!  چرا مثل بقیه موارد اینجا هم سریع کارمو راه نمیندازی؟!

وای که وقتی راه می رم حس میکنم این حدیث را که " زمین زیر پای ادم عذب می لرزه"

شما هم اگه خوب دقت کنید می فهمید....

به امید روزی که اینجا دیگر فقط مال دلزاد کولی نباشد....

روزی که دل زاد هم یک دل یار داشته باشد...

:

" دلم واست تنگ میشه. هیچیم نیست فقط دلم گرفته.همین. خیلی دوست داشتم تو ترمینال ببینمت. ولی نبودی..."

" فکر کردم می خوای سوپرایزم کنی، وقتی سوار ماشین میشم بیای، ولی بعد که دیدم نتونستی بیای دلم گرفت... خوبه باید به این خواستن ها اما نشدن ها عادت کنم."

"محمد ماشین حرکت کرد. دوست نداشتم حرکت کنه. بد شکلی ازت جدا شدم."

"اگه گفتم خدا حافظ، نه اینکه رفتنت سادست، نه اینکه میشه باور کرد آخر جادست، خداحافظ واسه اینکه نبندی دل به رویاها، بدونی با تو و بی تو همینه رسم این دنیا."

"مشترک مورد نظر در حال حاضر در دسترس نمی باشد..."

کاش راهی می یافتم که هق هق های دلم را در این صفحه نقاشی کنم...

چرا قابیل هابیل را کشت

خواندن ادامه مطالب به دوستانی که اطلاعات بالایی دارند توصیه می شود

در نحسی 13 در توده  ی11 و در جین 66  در اولین ساعت

   در تراکم اعداد شیطانی، در اوج نماد های فراماسونی

امید معجزه ای به دنیا آمد

معجزه ای شیطانی ؟   یا الهی؟

       هابیلی؟ یا قابیلی؟

در کشاکش نامش 

با الفاظی ناصر

میم حا میم دال میم ه دال ی    : : :   دل زاد

  : زاده ی دل

: زاده ی عشق

همیشه در سفر   :  :  :   کولی

هابیلی بود اما نفسش به نهایت قوی ترین قابیل

قابیل درونش می جوشیبد اما بخارش چرخ های ارابه های هابیل را  می چرخاند.

این بود معجزه ای برای قبیله ی هابیلی، در نحسی بی شمار و ترادف قابیلی

به قافیه های حوا، به تسلیم عقل ادم و بنی ادم در برابر زن، به خواب ابدی هابیل

می ترسم

که اولین گناه ادم از نگاه زن جوشید

و اولین گناه بنی ادم هم در نگاه زن ریشه دوانید

                                                   می ترسم

نکند قابیلم، هابیلم را بکشد؟!!!!

نکند....

نکند...

دیشب،

پس از انتظاری طولانی

شب زنده داری

  40 شب و 40 روز  پاچه خواری  

در یک لحظه آنی

برخورد چهار چرخ اتوبوس فضایی

با زمین ترمینال اتوبوس رانی

                           فرشته ای خدایی

از تبار گودزیلایی

به عشق آش سبزی

                    اومد به شهر شیراز

                                       گودزیلا لو رفته بود

کاملا از دست رفته بود

عاشقی بد دردیه

عقل و هوش و باخته بود

          کار فرشته سخته

طناب این عشقه خیلی سفته

فرشته ی مهربون

سخت نگیر به دوتا جوون

توی عمر دو روزه

              سه سال کمتر از یه روزه

                   گودزیلا خوشبخت میشه

   محمد اینو گفته

فرشته ی گودزیلا

گودزیلا دوستت داره

  فرشته جون با ما باش

راه ما خیلی سخته

مثل تموم خوب ها 

تو هم کنار ما باش

ادامه دارد...

امده بود خوش گذرانی...

خیال باطل

گفتم به مهمانی دل خوش امدی   !    !    !

باز هم خوشا به معرفتش ...

گفت: نه

شاید نمی خوریم

دوست داریم که بخوریم

اما وقتی منطق میگوید: نمی خوریم

                        پس نمی خوریم

              ! ! !

نمیخوریم... می گذریم... می باریم...

شاید گهگاهی : پایان

احساس بد

                                           کاش می شد گهگاهی کلید شیفت زندگی را فشار داد و اینگونه نوشت:

ِ\ِِ :ِؤ» ـ< :<«ـ [ِۀِ ِّ »,ؤ،ـِ آٌۀآ آژ ]»] ِ آأ» ]آ ّأ» »ِآأ آژ ,َریال »ـ«،ؤ»!!!!

ؤآُـ »ِ "،ـِ ،ؤ«آژ »« ,آَریال ؛» < ؛ٌ] ]ُـ» ؤ<آ«ِ» < ،:ؤ »ِ :«» :] ّآِأ ّ] ِ: ؤ<آ«|ژَ: »ؤآ},] :«»>>>>>

,}ِّ أ«ِآِ "«أِ آُـ آِ«}آ>> آِ«}آ ُِ» آ[ؤ آُـ :ُ [آؤ ژ«أ"ِ 

یا خدا... منو ببخش... کمکم کن....

آدم هم نمیشم .... 

هدیه تولدم بود...

یا

هدیه جدایی

     یا

         تبلور ایثار عشق در تو...

بر اوردن ارزویم

به بهای از دست دادنت...؟؟؟!!!!

                        آه ای...             "اخرینم"

                               "میم تو" بی "نون" نگاهت مرده است 

                       آه ای...             "آخرین آرزوی براورده"

                               سوگندم را به خاطر داری؟ تو دیگر پایانی... و اغاز....

                      آه ای....             هق هق های بی وقفه

                                  امانم دهید.... بگذارید بنویسم....

                      آه ای....           اشک های پیوسته

 نمی دانم بگویم نبارید و بگذارید که تا قیامت از غمش بنویسم،

                                            یا بگویم خون ببارید و ببریدم

                       آه ای ....              ای....        ای.....           

                      ای دوست، معشوق ، محبوب...

                                                                ای دنیای من....

                                  آن لحظه ی اخر ، پشت سرت را هم نگاه نکردی...

                 به خدا که حال من از تو بهتر نیست

از تو می پرسم خدا:

       دوست داشتن گناه است؟

                 عشق ورزیدن گناه است؟

                                     انسان بودن و بدون شهوت حیوانی معاشقه کردن حرام است؟

خدایا تو که پروردگاری و یگانه پناهی 

تو که آرزو هایم را براورده ساخته ای و...

                                                                   بی دریغ هدیه بارانم کرده ای

حال این ارزو دیگر فقط مال من نیست

                                مال ماست...

خدایا هدیه ات را باز پس مستان

خدایا تو مسبب الاسبابی و بر هر چیز توانا و همیشه از انجا می رسانی که در ذهن هم نمی گنجد،

                         خدایا خودت جورش کن

پروردگارا دل محبوب من به لطافت نفس های کودک معصوم 

                                  به پاکی اشک های همیشه جاری

                                                                       به وسعت مهربانی است

    به قلبش آرامش و سکون عطا کن 

                   و تمام انچه ارزو دارد را بی دریغ عطایش فرما

"توکلت علی الله"

       هیچ می دانی...

         که تنها رنگ وبلاگ منی!

و دنیای خاکستری من 

                تنها یک رنگ به خود دیده است: 

               رنگ یکرنگ تو

پرش ناگهانی ساعت 4 از قله های خواب

....  سقوط ....

.................................................................حمام:

چمباتمه زدن زیر آب گرم تا اذان

و کمتر از یک ساعت اندیشه:

"""(((  حس می کنم خانه ام را از دست داده ام

          اینجا که عریانی ام را تمام قد به نمایش گذاشته ام

کمی عمومی شده است...

دیگر از الاق هم کاری بر نمی اید!

نمی دانم...

چنان زنان فاحشه خود را به نمایش بگذارم و از هورای تماشاچیان به خود ببالم

...یا...

خرجین الاقم را بردارم و چنان کولیان بروم تا انتهای غربتی دوباره...

                                                                                                      """)))

پ.ن: چه خوب می شد که پس از مرگ هم می توانستم اینجا بیایم و بنویسم!  از جهنم... یا بهشت!!!

زندگی 

گذر زمان است در کشاکش تصمیم

زمان

تکرار لحظه هاست در پستوی تاریک انتخاب

انتخاب

تاروپود ماست زیر پای خدا و شیطان

و عشق...

رهایی است

رهایی از زمان و زندگی

و عشق...

مرگ انتخاب است 

گودزیلا 

مصمم از خواب پریدم و امدم اینجا که یک کلمه را بزرگ بنویسم. و بر ان پایبند بمانم

این اولین پست من در این ساعت هست

و اولین تصمیم بزرگ من هم قرار بود در همینجا ثبت شود

اما نشد...

یک کامنت پشیمانم کرد

2 روز است که به یک چیز فکر می کنم: "الاق"

و شاید دیگر بروم الاق سواری...

از اینجا خیلی خسته ام

شاید این یک وداع باشد....

ای دل غم دیده حالت به شود

دل بد مکن

وین سر شوریده باز اید به سامان

غم مخور

هان مشو نومید

چون واقف نه ای از سر غیب

باشد اندر پرده بازی های پنهان

  غم مخور

در بیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم

سرزنش ها گر کند خار مغیلان 

غم مخور

گرچه منزل بس خطر ناک است و مقصد بس بعید

هیچ راهی نیست کان را نیست پایان

  غم مخور

کلبه ی احزان شود روزی گلستان....

 غم مخور

 خیلی زود می شود به خیلی جاها زد:

به سیم اخر

به درک

به تخم

به کوچه علی چپ

برداشت اول: خوشبینانه اما دردناک: 

 "اما وقتی به سیم اخر زد انچنان لگد زد به تخمم که به درک واصل شدم و اون هم خودشو زد به کوچه علی چپ"

برداشت دوم: بدبینانه اما راحت:

"وقتی مرا شکاند و خودش را به کوچه علی چپ زد گفتم: به درک! به تخمم!"

برداشت سوم: حقیقت اما مثل همیشه تلخ:

"من روانیم! خیلی قاطی پاتیم!"

برداشت اخر: مرگ .

پ.ن: و من عاشق برداش آخرم!!!